Dinsdag 18 juni 2024

Onze reis met de auto en caravan bracht ons vandaag van Bardu in Noorwegen naar Kiruna in Zweden, een fascinerende tocht door het ruige, maar adembenemend mooie Scandinavische landschap. Het avontuur begon in het rustige Bardu. De weg kronkelde zich door het landschap, steeds hoger de bergen in, tot we de hoogvlakte van de Noorse grens met Zweden bereikten. De hoogvlakte is een uitgestrekt, winderig gebied waar de natuur ongetemd heerst. Het is een plek waar de horizon oneindig lijkt en de lucht ijl is. We passeerden kristalheldere meren en rivieren die zich een weg baanden door het kale landschap. De lucht was fris en zuiver, gevuld met het geluid van de wind die door de heidevelden gierde. Dit was een gebied waar de tijd stil leek te staan, een ongerepte wildernis die ons de grootsheid van de natuur liet ervaren.

Na de indrukwekkende tocht door de hoogvlakte daalden we af naar Kiruna, een stad die bekendstaat om haar rijke geschiedenis en bijzondere hedendaagse ontwikkelingen. Kiruna, gelegen in het noorden van Zweden, werd in het begin van de twintigste eeuw gesticht om de enorme ijzerertsmijn te exploiteren. Deze mijn, één van de grootste en meest productieve ter wereld, heeft de stad sindsdien gedomineerd en vormgegeven.  In de afgelopen decennia is Kiruna wereldwijd in de schijnwerpers komen te staan vanwege een ongekende operatie: de verplaatsing van de stad. Door de uitbreiding van de mijn werd de grond onder de stad instabiel en dreigde het centrum langzaam in te storten. In een ambitieus project werd besloten om de stad enkele kilometers verderop opnieuw op te bouwen. Huizen, monumentale gebouwen, zelfs de historische kerk, werden zorgvuldig gedemonteerd en opnieuw opgebouwd in het nieuwe stadscentrum. Deze gigantische verhuizing is een voorbeeld van menselijke vindingrijkheid en doorzettingsvermogen. In Kiruna zelf zagen we de sporen van deze transformatie. Het nieuwe stadscentrum straalt een moderne charme uit, maar met behoud van de authentieke Zweedse architectuur. De mijn, nog steeds in volle werking, is een constante herinnering aan de wortels van de stad en de reden van haar bestaan. Voor geïnteresseerden is het mogelijk om het LKAB bezoekerscentrum te bezoeken waar je meer leerden over de mijnbouw en de technische wonderen die nodig waren om de stad veilig te verplaatsen.

Deze reis van Bardu naar Kiruna was niet alleen een tocht door een prachtig landschap, maar ook een reis door de tijd, van de ongerepte natuur naar een stad die zichzelf opnieuw heeft uitgevonden. Het was een ervaring die de kracht en veerkracht van zowel de natuur als de mens weerspiegelde.

Onderweg hadden we gezelschap van een jonge Duitse dame. Ze arriveerde gisteren tegelijk met ons op de camping in Bardu. Ze was helemaal vanuit de Noordkaap op de fiets zuidwaarts gereden. Ze wilde net als ons naar Kiruna en vervolgens naar de Zweedse oostkust, maar helaas was het niet mogelijk om de fiets mee te nemen op de trein en op die manier de grens en de hoogvlakte te passeren. Ze wil dolgraag op 30 juni in Stockholm zijn om daar een vriendin te ontmoeten, maar daarvoor is de doorsteek van Noorwegen en Zweden een noodzaak en dat leek er nu niet in te zitten. Na kort familieberaad hebben we haar een lift aangeboden die ze enthousiast accepteerde. Dus: bagage en fiets in de caravan en de dame in de auto. Ze was helemaal weg van onze beagles en haar dag was helemaal goed toen Milo bij haar op schoot kroop en daar lekker ging liggen slapen. Ze heeft het hele stuk naar Kiruna meegereden en daar hebben we weer afscheid genomen; zij ging verder met de trein en fiets en wij met auto en caravan. Ik ben benieuwd of we nog eens iets van haar zullen horen. Zij kan ons in ieder geval volgen via de website.

Ook hier is het vaak een rommeltje bij de mensen thuis. Als je iets niet meer nodig hebt, dan zet je het gewoon buiten in de tuin (pa zet het in de garage, dan valt het minder op):

De route van vandaag staat hieronder aangegeven. Voor wie het even niet meer volgt: we zijn nu vanuit Noorwegen weer overgestoken naar Zweden. Het oorspronkelijke plan was om via de Noorse westkust zuidwaarts te trekken, maar de komende twee weken wordt er aan de Noorse westkust iedere dag regen (in meer of mindere mate) verwacht. Daar hebben we geen zin in. We hebben daarom besloten om via de Zweedse oostkust zuidwaarts te trekken. Volgens de weersvoorspelling is het daar de komende weken droog ...