Woensdag 10 juli 2024

Over een rustdag in Kosta: door de ogen van de beagles Cooper en Milo (voor de serieus ingestelde lezer: onderstaande is verzonnen … maar komt soms dicht bij de waarheid!)

Hallo allemaal, wij zijn Cooper en Milo, twee vrolijke beagles die vandaag gaan vertellen over onze heerlijke rustdag op een camping in het prachtige Kosta, Zweden.

De ochtend begon al goed, want toen we wakker werden, was de lucht fris en het gras nog vochtig van de dauw – perfect voor een snelle ochtendinspectie. Met onze neuzen dicht bij de grond snuffelden we rond de caravan, op zoek naar de geuren van eekhoorns of andere spannende bezoekers die ’s nachts langs waren gekomen.

Na de inspectie was het tijd voor ontbijt. We kregen elk een flinke bak met brokken, maar het hoogtepunt was natuurlijk een klein stukje van Nederlandse kaas die onze baasjes bij het ontbijt aten. Wat een traktatie!

Met onze buikjes vol was het tijd voor een wandeling door het bos rondom de camping. Het bos in Kosta is als een groen paradijs met hoge bomen en spannende paden die kronkelen tussen mos en varens door. Overal waar we keken was iets interessants te zien of te ruiken. Milo vond zelfs een half begraven dennenappel die perfect was voor een potje apporteren.

In de middag gingen we naar het nabijgelegen meer. Het water was koel en verfrissend, ideaal voor een kleine zwempartij. Milo is de dappere zwemmer van ons tweeën en sprong meteen in het water, terwijl ik, Cooper, besloot om vanaf de kant toe te kijken en af en toe mijn poten nat te maken.

Na al dat zwemmen en spelen waren we natuurlijk uitgeput. Terug op de camping vonden we een lekker zonnig plekje naast de caravan, waar we een dutje deden terwijl onze baasjes een boek lazen en af en toe een aai over onze kop gaven.

Tegen de avond rook de lucht rond de camping heerlijk naar barbecue. Terwijl onze baasjes dineerden, lagen wij tevreden aan hun voeten, nog steeds moe van de avonturen van de dag. Na het eten maakten we nog een laatste wandeling onder de sterrenhemel. Het was de perfecte manier om onze rustdag af te sluiten.

Nu liggen we in onze mandjes, dromend van de geuren en geluiden van Kosta, en wachten we vol ongeduld op wat morgen ons zal brengen. Misschien weer een dag vol avontuur? Wie weet! Maar voor nu, welterusten vanuit Kosta!

Woef en pootjes, Cooper & Milo