Vandaag zijn we vanuit Enontekiö verder noordwaarts gereden, richting de Noordkaap. De weg voerde ons door het woeste, verlaten Fins Lapland tot aan de grensplaats Kilpisjärvi. Hier stopte ons Finse avontuur en startte onze trip door Noorwegen, over een schitterende, golvende hoogvlakte die bezaaid is met meren en wordt doorsneden door enkele grote rivieren. We reden urenlang door een toendralandschap met berkenstruiken. De sneeuw was nog niet overal gesmolten en op sommige meren lag nog flink wat ijs. Onderweg kwamen veel watervallen tegen. Het was druilerig weer, met af en toe een buitje, maar dat paste eigenlijk wel bij dit verlaten landschap.
De eerste en enige wat grotere plaats op onze trip vandaag was Kautokeino. De Sami naam voor Kautokeino is Guovdageaidnu, wat betekent ‘halverwege’: het ligt midden tussen de belangrijkste migratieroutes van de rendieren. Kautokeino vormt dan ook het centrum van noordelijk Lapland en het is een belangrijke ontmoetingsplaats van de Sami. In deze plaats wonen zo’n 3.000 mensen en zo’n 100.000 rendieren. Nog ongeveer 85% van de bevolking is van Sami afkomst en 30% werkt in de rendierhouderij. Tussen april en september zijn de rendierhouders met hun kuddes op stap. Er zijn dan niet veel plaatselijke inwoners aanwezig, maar hun plaats wordt dan ingenomen door toeristen.
Na Kautokeino zijn we verder gereden naar Alta, onze nieuwe overnachtingsplaats. De hoogvlakte lag op zo’n 600 meter hoogte en we daalden via de Alta Canyon soms steil af (8%) naar zeeniveau. De camping in Alta ligt aan een rivier, die erg hoog staat en snel stroomt. Morgen gaan we Alta verkennen.
Hieronder staat met de blauwe stip aangegeven waar we ons bevinden: in Alta, Noorwegen ... het is nog maar zo'n 240 km naar de Noordkaap!
Reactie plaatsen
Reacties