Zondag 2 juni 2024

Vandaag zijn we vanuit Lulea 130 km verder naar Haparanda en Tornio gereden, met de caravan. Haparanda en Tornio zijn twee steden die zich op de grens tussen Zweden en Finland bevinden. Ze worden vaak samen genoemd vanwege hun unieke geografische en culturele verbinding. Haparanda en Tornio werken nauw samen op verschillende gebieden, zoals economie, infrastructuur en toerisme. Ze worden vaak gezien als een tweelingstad of eenheid, ondanks hun nationale verschillen. De grens tussen de twee steden is zeer toegankelijk. Er zijn geen fysieke barrières en de inwoners kunnen vrij bewegen tussen Zweden en Finland.

Haparanda en Tornio worden gescheiden door de Torne rivier (in het Zweeds "Torne älv" en in het Fins "Tornionjoki"). Deze rivier vormt de natuurlijke grens tussen Zweden en Finland in dit gebied. De Torne rivier stroomt vanuit het Zweedse deel van Lapland en mondt uit in de Botnische Golf. De Torne rivier is ongeveer 522 kilometer lang en is een van de langste rivieren in Scandinavië. De rivier vormt een groot deel van de grens tussen Zweden en Finland. Dit maakt de rivier een belangrijke geografische en politieke grens.

Een interessant aspect is het tijdsverschil; Zweden en Finland bevinden zich in verschillende tijdzones (CET voor Haparanda en EET voor Tornio), wat soms zorgt voor interessante situaties bij gezamenlijke evenementen en activiteiten. In Finland is het een uur later dan in Zweden. Onze camping ligt in Finland, dus wij leven een uur later dan in Zweden (en Nederland).

Tegenover de camping in Tornio ligt een klein arboretum. Er staan nog niet veel bomen/planten/bloemen in bloei, want het bloeiseizoen moet hier nog op gang komen. De paasbloemen staan hier nu pas volop in bloei.

Vlakbij de kerk is een indrukwekkende kerk. Helaas gesloten (op een zondag!) ...

De Alatornio Kerk in Tornio, Finland, is een historische en architectonisch waardevolle lutherse kerk, gelegen dicht bij de grens met Zweden. De kerk dateert uit de 13e eeuw en is oorspronkelijk gebouwd als een houten kerk, maar werd in 1794 herbouwd met stenen in de huidige neoklassieke stijl. Het interieur van de kerk is rijk versierd met fresco's en schilderijen, waarvan sommige dateren uit de middeleeuwen. De Alatornio Kerk staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als onderdeel van de Struve Geodetische Boog, een keten van driehoeksmetingen die zich uitstrekt over tien landen en werd gebruikt om de vorm en grootte van de aarde te bepalen in de 19e eeuw. De kerk fungeert niet alleen als religieus centrum, maar ook als een belangrijk cultureel en historisch monument in de regio.

Het beeld van de ijzeren zalm in Tornio, Finland, is een opvallend kunstwerk dat zich bevindt aan de rivier de Torne, die de grens vormt tussen Finland en Zweden. Dit beeld, gemaakt van metaal, symboliseert de rijke zalmvisserijtraditie van de regio, die al eeuwenlang een belangrijk onderdeel van het lokale leven en de economie is. De zalm staat ook symbool voor de natuurlijke schoonheid en de ecologische rijkdom van het gebied.

Het kunstwerk trekt zowel toeristen als lokale bewoners aan, die het waarderen om zijn esthetische waarde en de betekenis die het heeft voor de gemeenschap. De ijzeren zalm is niet alleen een herinnering aan het belang van de zalmvisserij, maar ook een eerbetoon aan de duurzaamheid en de voortdurende inspanningen om de rivier en haar ecosystemen te beschermen. Het beeld is een herkenbaar symbool van Tornio en draagt bij aan de identiteit en trots van de stad.

Langs de rivier de Torne in Tornio staat een standbeeld van drie bootjes dat de naam "Kolmen veneen muistomerkki" draagt, wat zich vertaalt naar "Monument van de drie boten". Dit standbeeld heeft een symbolische betekenis die verbonden is met de geschiedenis en cultuur van de regio.

De drie boten vertegenwoordigen de traditionele levenswijze van de lokale bevolking, die sterk afhankelijk was van de rivier voor hun bestaan. De rivier de Torne speelde een cruciale rol in het dagelijks leven, niet alleen als bron van voedsel door de visserij, maar ook als belangrijke handelsroute en vervoersmiddel. De boten symboliseren de verbondenheid van de mensen met de rivier, hun maritieme vaardigheden en de gemeenschappelijke inspanningen in het overleven en floreren in een vaak uitdagende omgeving.

Daarnaast is het monument een eerbetoon aan de generaties die hebben geleefd en gewerkt langs de rivier, en het benadrukt de historische en culturele waarde van de waterwegen in de regio. Het herinnert aan de gezamenlijke inspanningen van gemeenschappen aan beide zijden van de grens tussen Finland en Zweden, en bevordert een gevoel van saamhorigheid en gemeenschappelijke identiteit.

's Winters, wanneer de rivier de Torne tussen Tornio (Finland) en Haparanda (Zweden) dik genoeg is bevroren, wordt er vaak een ijsweg aangelegd waarover auto's de rivier kunnen oversteken. Deze praktijk is een traditioneel en praktisch aspect van het leven in deze noordelijke regio, waar de temperaturen in de winter zo laag kunnen worden dat de rivier stevig genoeg bevriest om het gewicht van voertuigen te dragen.

De ijsweg biedt een directe en snelle route tussen de twee steden, wat vooral handig is wanneer de reguliere bruggen of wegen minder toegankelijk zijn door winterse omstandigheden. Het gebruik van de ijsweg wordt goed gemonitord om de veiligheid te waarborgen; er worden metingen gedaan om de dikte van het ijs te controleren en er zijn vaak markeringen en borden geplaatst om de route duidelijk aan te geven. Het rijden over de bevroren rivier is een uniek fenomeen en een interessante ervaring die de winterse aanpassingsvaardigheden van de lokale bevolking benadrukt.

Vreemde verkeersborden hier ...