Dinsdag 12 mei 2026

Vandaag verlaten we Duitsland en steken we de Oostzee over naar Zweden. Vanuit Rostock voeren we met de ferry van TT-Line naar Trelleborg, in het uiterste zuiden van Zweden. De boot vertrok om 14.00 uur en zou om 19.30 uur aankomen. Het is een overtocht waar we al maandenlang naar uitkeken: het moment waarop we Scandinavië niet alleen naderen, maar daadwerkelijk bereiken.

Rostock is een van de belangrijkste ferryhavens aan de Duitse Oostzeekust en vormt een belangrijke verbinding tussen Centraal-Europa en Scandinavië. Dagelijks vertrekken hiervandaan meerdere schepen richting Zweden. Onze ferry van TT-Line begon de reis vandaag echter niet in Rostock, maar al eerder in Travemünde, bij Lübeck. Daar waren ’s morgens al passagiers, vrachtwagens, campers en caravans aan boord gegaan voor de langere route naar Zweden. In Rostock maakte het schip vervolgens een extra stop om opnieuw verkeer op te laden voordat het definitief koers zette naar Trelleborg. Daardoor ontstaat onderweg een opvallende mengeling van reizigers: Scandinaviëgangers die al uren onderweg zijn, vrachtwagenchauffeurs die de vaste route rijden en vakantiegangers zoals wij, voor wie Zweden nu echt dichtbij begint te komen.

De verbinding met Trelleborg is een van de belangrijkste routes over de Oostzee. TT-Line onderhoudt deze verbinding al sinds 1992, terwijl de maatschappij zelf al sinds 1962 tussen Duitsland en Zweden vaart. Trelleborg is daarbij uitgegroeid tot de grootste ferryhaven van Zweden en een belangrijk verkeersknooppunt voor heel Scandinavië. Vanuit de haven lopen de wegen direct verder richting Malmö, Göteborg, Stockholm en Noorwegen. Jaarlijks reizen via deze routes enorme aantallen vakantiegangers, vrachtwagens en Scandinavische forenzen heen en weer tussen Duitsland en Zweden.

De route van Rostock naar Trelleborg is ongeveer 150 kilometer lang. Moderne ferries leggen die afstand af in ongeveer vijfeneenhalf uur. Hoewel zo’n schip enorm groot oogt, varen de ferries verrassend snel: ongeveer 30 tot 40 kilometer per uur. Midden op zee merk je daar echter weinig van. De overtocht verloopt meestal rustig en gelijkmatig, zeker wanneer het weer meewerkt. En dat deed het vandaag. Er stond weinig wind, de zee was kalm en het schip schommelde nauwelijks. Het was bewolkt, maar regelmatig brak de zon even door. Grote stukken van de overtocht bestonden uit niets anders dan water, lucht en een verre horizon. Juist dat maakt zo’n reis bijzonder. De drukte van de afgelopen dagen valt langzaam van je af. Duitsland verdwijnt achter je, Zweden komt steeds dichterbij.

Aan boord hing een ontspannen sfeer. Veel reizigers leken ervaren Scandinaviëgangers: mensen met caravans, campers, fietsen of honden, die precies weten hoe zo’n overtocht verloopt. Opvallend is hoe goed er rekening wordt gehouden met huisdieren. TT-Line heeft speciale ruimtes waar honden welkom zijn, ook in delen van het restaurantgedeelte. Buiten op het dek is zelfs een aparte hondenplasplaats ingericht, compleet met een paal. Het klinkt misschien komisch, maar voor mensen die met honden reizen is het eigenlijk ontzettend praktisch. Zeker tijdens een overtocht van meerdere uren.

Ook onze beagles leken zich prima op hun gemak te voelen. Geen stress, geen onrust, vooral veel nieuwsgierig kijken naar alles wat voorbij kwam. Al vermoed ik dat zij de overtocht voornamelijk beoordelen op twee zaken: hoeveel aandacht ze krijgen en hoe vaak er gewandeld wordt – waarna altijd een kleine beloning volgt.

Tijdens de vaart zie je langzaam de sfeer veranderen. In Duitsland overheersen nog de grote haveninstallaties en industrie rondom Rostock. Later op zee wordt alles opener en stiller. Tegen de avond verschijnt uiteindelijk de Zweedse kust aan de horizon. Dat blijft altijd een bijzonder moment. De lage kustlijn van Skåne, het zachte avondlicht boven de Oostzee en het gevoel dat de vakantie nu echt begint.

Na aankomst in Trelleborg volgde voor ons iets wat we nog niet eerder hadden meegemaakt: een uitgebreide controle door de Zweedse douane. Direct na het verlaten van de ferry werden alle voertuigen (dus niet steekproefsgewijs) gecontroleerd. Identiteitsbewijzen werden bekeken, de hondenpaspoorten gecontroleerd en pa moest een blaastest doen. Daarnaast kregen we enkele vragen over het doel van ons verblijf in Zweden en hoe lang we zouden blijven.

Zweden controleert regelmatig streng op alcoholinvoer. De prijs van alcohol ligt in Zweden namelijk veel hoger dan in Duitsland, waardoor sommige reizigers grote hoeveelheden proberen mee te nemen. Dat werd al zichtbaar voordat we überhaupt de boot opreden. Op de kade stond een wit busje waarvan de volledige ruimte naast de bestuurder volgestapeld was met bier en wijn. Alles was keurig afgedekt met een dekentje, al leek het geheel vooral extra opvallend daardoor. Nadat de bestuurder had geblazen, werd hij doorgestuurd voor verdere controle. Ook een Noorse auto voor ons moest apart gaan staan.

Wij mochten uiteindelijk zonder problemen doorrijden. De douanebeambte wenste ons vriendelijk een prettige vakantie, waarna we Zweden daadwerkelijk binnenreden.

Vanaf de haven reden we nog een klein stukje naar Trelleborg Strand Camping, de camping waar we al jaren onze eerste nacht in Zweden doorbrengen. Inmiddels hoort deze plek echt bij onze Scandinavische reizen. Het voelt vertrouwd om na de ferry niet meer ver te hoeven rijden, maar direct rustig te kunnen aankomen.

De camping ligt aan zee, net buiten Trelleborg, in een groen gebied met strand en wandelmogelijkheden. Veel reizigers gebruiken de camping als eerste of laatste stop in Zweden, juist vanwege de ligging vlak bij de ferryhaven. Toch hangt er geen gehaaste sfeer. Integendeel: zodra je de caravan hebt neergezet, lijkt het tempo van de reis direct te vertragen.

We maakten nog een wandeling over het terrein en liepen ook even naar de steiger. De avondlucht boven de Oostzee was rustig en heldergrijs, met hier en daar zonlicht tussen de wolken. In de verte voer opnieuw een ferry richting Duitsland. Meeuwen cirkelden boven het water en overal hing die typische Scandinavische rust die moeilijk precies te beschrijven is, maar die je meteen herkent zodra je er bent.

Na alle kilometers door Nederland en Duitsland voelde het alsof de reis vandaag pas echt begonnen was.