Vanmorgen verlieten we de kust van Skåne en reden we langzaam het Zweedse binnenland in. De route voerde ons via Ystad, Sjöbo, Hörby, Höör, Hässleholm en Osby naar Älmhult. Het was zo’n dag waarop je onderweg bijna ongemerkt ziet hoe het landschap verandert, kilometer na kilometer, alsof Zweden langzaam een ander gezicht laat zien.
Rond Ystad hangt nog duidelijk de sfeer van de zuidkust. Open landbouwgebieden, grote akkers, brede vergezichten en dorpen die verspreid tussen de velden liggen. Alles oogt daar licht en ruim. De lucht lijkt weidser, de horizon verder weg. Maar hoe verder we noordwaarts reden, hoe meer het landschap begon te veranderen. De open vlaktes maakten langzaam plaats voor bossen. Eerst nog losse stroken dennen en berken tussen de velden, later complete wouden die zich langs de weg uitstrekten.
Na Hörby en Höör merkten we het echt: de wegen werden stiller, smaller en groener. Minder landbouw, meer rotsen, meren en bossen. Het landschap begon steeds meer op het Zweden uit de reisfolders te lijken. Donkergroene sparren, houten huizen tussen de bomen, glinsterende meertjes en eindeloze stukken natuur waar je minutenlang rijdt zonder iemand tegen te komen. En eerlijk is eerlijk: dat vinden wij misschien toch wel het mooiste deel van Zweden.
De honden waren het daar overigens volledig mee eens. Zodra we een parkeerplaats opreden om even de benen te strekken, stonden ze alweer klaar alsof ze persoonlijk verantwoordelijk waren voor het inspecteren van heel Småland.
Aan het eind van de middag kwamen we aan bij First Camp Sjöstugans Camping & Hostel, prachtig gelegen aan het grote meer Möckeln, net buiten Älmhult. De camping behoort tot de Zweedse keten First Camp en ligt midden in de bossen van Småland, direct aan het water. Er is een klein strand, een haven, wandelpaden, verhuur van kano’s en boten, en overal uitzicht op het meer.
Wat direct opvalt, is de rust. Niet de “het-is-stil-omdat-er-niemand-is”-rust, maar die typische Scandinavische rust waarbij alles ruim opgezet lijkt en niemand haast heeft. De camping ligt tussen hoge bomen en vanaf veel plekken kijk je rechtstreeks uit over het water. Het meer lag er vanavond bijna spiegelglad bij. Hier en daar dreven wat wolken langzaam voorbij in de reflectie van het water. Aan de overkant van het meer alleen maar bossen. Geen drukke boulevard, geen verkeersgeluiden, geen massa toeristen. Alleen water, bomen en stilte.
Vanaf de camping kun je hier fantastisch wandelen. Er lopen verschillende paden direct het bos in, langs de oevers van het meer en tussen de rotsen en dennenbomen door. Sommige stukken voelen bijna alsof je door een natuurdocumentaire loopt. Zacht mos langs de wandelpaden, vogelgeluiden overal om je heen en voortdurend kleine doorkijkjes naar het water.
Voor de beagles is dit natuurlijk het absolute paradijs. Elke boomstam moet onderzocht worden alsof er staatsgeheimen verborgen liggen. Iedere nieuwe geur vraagt om een uitgebreide analyse. Wandelen met beagles in Zweedse bossen betekent vooral: veel stilstaan terwijl er zeer serieus aan de grond wordt gesnuffeld. Maar eerlijk gezegd is dat helemaal niet erg op zo’n plek, want hier wil je eigenlijk vanzelf langzamer lopen.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat is het daar mooi he maar wel heel erg stil.
Dat vinden wij.
Wat een heerlijke rust en ruimte!
Vandaag, zondag, voor het eerst jouw reisverslag doorgenomen. Het is weer een mooie reis. Zoals altijd bij jullie Zweedse vakanties. Complimenten voor de mooie beschrijving van het land en de natuur. Een vraagje over Ikea: zijn daar grotendeels dezelfde producten te koop als bij Ikea in Nederland of geheel anders?