Donderdag 25 juni 2026

Vandaag reden we met de caravan van Torsby naar Säffle. En eerlijk gezegd: dit was zonder twijfel één van de mooiste autoritten van onze hele vakantie. De route slingert door het hart van de Zweedse provincie Värmland en volgt lange tijd de oostelijke oever van het Frykenmeer. Eigenlijk bestaat het Fryken niet uit één meer, maar uit drie langgerekte meren die direct met elkaar verbonden zijn: het Noord-Fryken (Norra Fryken), het Midden-Fryken (Mellan-Fryken) en het Zuid-Fryken (Södra Fryken). Samen vormen ze een waterlint van ruim tachtig kilometer lang dat als een blauw lint door het landschap loopt. Terwijl wij rustig zuidwaarts reden, hadden we voortdurend uitzicht over het water, met aan de overkant beboste heuvels die soms steil uit het meer oprijzen. Af en toe reden we door een klein dorpje of langs een rode boerderij, waarna het uitzicht zich weer kilometerslang opende. Als je ooit wilt bewijzen dat Zweden méér is dan alleen bomen, dan is dit de perfecte route. Je ziet namelijk ook heel veel water. En daarna weer bomen. En daarna weer water. De afwisseling is werkelijk fenomenaal.

Rond het middaguur arriveerden we in Säffle. Nou ja... eigenlijk niet in Säffle zelf, maar op de parkeerplaats van de Lidl. Prioriteiten stellen heet dat. Wie mijn blog de afgelopen dagen goed heeft gevolgd, weet inmiddels dat de aardbeien daar in de aanbieding zijn. En mijn vader is daar gek op. Dat zeggen we tenminste. De werkelijkheid is dat we er allemaal enthousiast van eten. Zelfs de honden kijken inmiddels verwachtingsvol op zodra er een bakje aardbeien op tafel wordt gezet. Maar iemand moet natuurlijk de schuld krijgen van onze gezamenlijke aardbeienverslaving.

Na de noodzakelijke bevoorrading reden we door naar onze volgende camping: First Camp Duse Udde, een paar kilometer buiten Säffle. En wat een plek is dit! Eigenlijk doet het woord camping deze locatie tekort. Het voelt veel meer als een enorm natuurpark waar toevallig ook een paar honderd caravans en campers mogen staan.

Säffle ligt in het zuidwesten van de provincie Värmland, aan de noordelijke oever van het Vänernmeer. Dat is niet zomaar een meer, maar het grootste meer van Zweden én zelfs van de hele Europese Unie. Het stadje ligt precies op de plek waar de rivier Byälven uitmondt in het Vänernmeer en vormt al eeuwenlang een belangrijke verbinding tussen het binnenland van Värmland en het grote meer. Hoewel Säffle slechts een kleine tienduizend inwoners telt, heeft het alles wat je nodig hebt en hangt er die typisch Zweedse rust waar wij inmiddels behoorlijk aan gewend zijn geraakt. Alleen op de parkeerplaats van de Lidl heerst vandaag na ons bezoek een nationale aardbeiencrisis.

Onze camping ligt op het schiereiland Duse Udde, dat als een groene landtong het Vänernmeer insteekt. Zodra je de slagboom passeert, heb je het gevoel dat je een natuurreservaat binnenrijdt. Overal zie je water, kleine zandstrandjes, grillige rotsen, hoge dennen en wandelpaden die langs de oevers slingeren. Er is hier werkelijk van alles te doen. Je kunt zwemmen in het heldere meer, kano's, roeiboten en waterfietsen huren, vissen, wandelen, fietsen, minigolf spelen, beachvolleyballen of gewoon urenlang naar het water kijken terwijl je doet alsof dat een bijzonder actieve vakantiebesteding is. Zelfs de ruim honderd jaar oude vuurtoren staat er nog. Die is tegenwoordig ingericht als restaurant met een prachtig uitzicht over het meer. Voor de honden is er zelfs een eigen hondenstrand én een hondendouche. Ik vermoed dat ze hier beter worden verzorgd dan sommige campinggasten.

En toen kwam de financiële meevaller van de dag. De bekende First Camp-actie 3 = 2 (drie nachten kamperen, twee betalen) is inmiddels afgelopen. Dat vonden wij natuurlijk jammer, maar blijkbaar loont trouw kamperen ook. Omdat we de afgelopen maanden zo vaak op een First Camp hebben gestaan, hadden we voldoende spaarpunten verzameld om korting te krijgen (maar liefst 33 euro!). En alsof dat nog niet genoeg was, kregen mijn ouders óók nog eens twintig procent seniorenkorting. Ik begin serieus te vermoeden dat ouder worden uiteindelijk toch een verrassend aantrekkelijk verdienmodel is.

Ondertussen begint ook Zweden zich voorzichtig bij de zomer aan te sluiten. In Nederland is inmiddels sprake van een hittegolf en ook hier lopen de temperaturen stevig op. Vandaag werd het 27 graden en voor zaterdag en zondag wordt zelfs rond de 30 graden verwacht. Gelukkig koelt het ’s nachts nog af tot ongeveer 14 graden. Dat is toch een stuk prettiger dan de Nederlandse tropennachten, waarbij je om drie uur ’s nachts nog steeds ligt te twijfelen of je misschien per ongeluk in een voorverwarmde oven bent gaan slapen. Vandaag hebben we daarom voor het eerst deze vakantie de luifel van de caravan opgezet. Dat werd ook wel tijd. Tot nu toe konden we prima zonder schaduw, maar inmiddels begon de zon wel erg enthousiast mee te doen. Binnen een kwartier veranderde onze kampeerplaats van ‘lekker zonnig’ in ‘standje saté’.

De rest van de middag heb ik precies gedaan waarvoor we eigenlijk naar Zweden zijn gekomen: genieten van de omgeving. Natuurlijk heb ik weer heel wat foto’s gemaakt en aan het einde van de middag kon ook de drone eindelijk nog een rondje vliegen. Morgen worden stevige windstoten voorspeld, dus vandaag was waarschijnlijk mijn laatste kans. Vanuit de lucht zie je pas echt hoe indrukwekkend deze omgeving is. Het schiereiland steekt als een groene vinger het eindeloze Vänernmeer in en overal zie je bossen, eilandjes en glinsterend water. Dat levert prachtige beelden op, maar ook een nieuw probleem: vanavond als ik het fotoboek en de website bijwerk moet ik weer kiezen welke tien foto’s ik laat zien van de ongeveer driehonderd die ik vandaag heb gemaakt. Dat wordt misschien nog wel de grootste uitdaging van deze vakantie.