Maandag 18 mei 2026

Maandag reden we verder noordwaarts door het Zweedse binnenland: van Älmhult naar het pittoreske stadje Gränna, aan de oever van het immense Vätternmeer. Een flink deel van de route verliep vandaag over de snelweg. Normaal vermijden we dat liever een beetje. Op vakantie rijden we tenslotte liever over kleine wegen door bossen, langs rode houten huisjes en door dorpjes waar de tijd ergens rond 1987 lijkt te zijn blijven hangen. Maar Zweedse snelwegen zijn gelukkig van een totaal andere orde dan de snelwegen in Nederland of Duitsland. Geen eindeloze colonnes vrachtwagens, geen bumperklevende leaseauto’s en geen verkeersinfarcten bij ieder knooppunt. Hier rijd je vaak minutenlang vrijwel alleen, met aan weerszijden bossen, rotsen en meren.

Hoe dichter we bij het Vätternmeer kwamen, hoe indrukwekkender het landschap werd. Het Vättern is het op één na grootste meer van Zweden en lijkt op sommige plekken eerder een binnenzee dan een meer. Het water is opvallend helder en diepblauw, en onderweg hadden we regelmatig schitterende uitzichten over het meer. Vooral het stuk vlak voor Gränna is prachtig: de weg slingert langs de oever terwijl je uitkijkt over het enorme wateroppervlak, met in de verte het eiland Visingsö.

Onderweg passeerden we ook Jönköping, een grotere stad aan de zuidpunt van het Vätternmeer. Jönköping is een belangrijk economisch centrum van Zuid-Zweden en staat onder meer bekend om zijn ligging aan het water en zijn industriële geschiedenis. Veel reizigers trekken echter direct verder langs het meer richting de kleinere plaatsen, omdat juist daar dat typische Zweedse vakantiegevoel overheerst.

En dat gevoel vind je absoluut in Gränna. Het stadje is vooral bekend vanwege de beroemde rood-witte zuurstokken: de polkagrisar. In vrijwel iedere straat zie je winkeltjes waar ze nog met de hand worden gemaakt. Gränna heeft iets heel sfeervols: kleurrijke houten huizen, steile straatjes, kleine winkeltjes en overal uitzicht op het water.

Wij verblijven op First Camp Gränna – Vättern, een grote camping direct aan het meer. De camping is ruim opgezet, waardoor het ondanks de omvang toch prettig aanvoelt. Je staat hier niet hutjemutje op elkaar gepropt, maar hebt echt het gevoel dat er ruimte is. Vanaf veel plekken kijk je uit over het water, terwijl op de achtergrond de veerboten af en aan varen richting Visingsö. De camping ligt bovendien op loopafstand van het centrum en de haven van Gränna.

Direct naast de camping vertrekt namelijk de veerdienst naar Visingsö, het grootste eiland in het Vätternmeer. De overtocht duurt ongeveer een half uur en de veerboten varen zeer regelmatig. Visingsö staat bekend om zijn historische sfeer, oude kasteelruïnes, kerken, landgoederen en rustige fietspaden. Veel bezoekers huren er fietsen of maken een tocht met een traditionele paardenkoets, de beroemde remmalag. Het eiland speelde eeuwenlang een belangrijke rol in de Zweedse geschiedenis en was ooit zelfs een machtscentrum van Zweedse koningen.

En alsof dat allemaal nog niet bijzonder genoeg was, bleek op de camping ook een oefenkamp aanwezig te zijn van de Zweedse gevangenisdienst, de Kriminalvården. Regelmatig zagen we begeleiders met honden trainen op het terrein. Volgens een medewerkster worden deze honden ingezet binnen het Zweedse gevangeniswezen. Niet alleen voor bewaking, maar bijvoorbeeld ook voor het opsporen van drugs en mobiele telefoons in gevangenissen. Het gaf de camping ineens een heel aparte sfeer: tussen de caravans, campers en vakantiegangers liepen ineens serieus ogende hondenbegeleiders rond die duidelijk met iets anders bezig waren dan vakantie vieren.