Donderdag 28 mei 2026

Vandaag hielden we een rustdag op de camping in Bollnäs. En eerlijk gezegd: dat was hard nodig. Niet omdat we volledig uitgeput waren van de afgelopen dagen, maar vooral omdat kamperen een merkwaardige combinatie is van ontspannen en voortdurend bezig zijn.

Mensen die nooit kamperen denken vaak dat een campingvakantie neerkomt op de hele dag voor de caravan zitten met een kop koffie terwijl je vredig over een meer uitkijkt. En dat is inderdaad precies wat je doet. Tussen het water halen, afwassen, opruimen, boodschappen doen, de caravan waterpas zetten, de vuilwatertank legen, de honden uitlaten, de stoelen verplaatsen omdat de zon ineens ergens anders staat, opnieuw koffiezetten en jezelf afvragen waar die ene sok gebleven is die gisteren nog écht in de caravan lag.

De grote winnaars van vandaag waren zonder twijfel de beagles. Buiten waaide het nog steeds behoorlijk stevig, maar in de caravan scheen heerlijk de zon naar binnen. Dat betekende dat beide honden zich strategisch op de warmste plekken in de zon installeerden en vervolgens urenlang praktisch bewegingloos hebben liggen slapen. Af en toe ging er een oog open om te controleren of er misschien voedsel werd uitgepakt, maar toen dat niet het geval bleek, zakten ze direct weer terug in hun diepe Scandinavische herstelcoma. Ik denk dat onze honden inmiddels volledig geïntegreerd zijn in de Zweedse levensstijl.

Rustig aan doen. Veel slapen. Regelmatig eten. Niet onnodig bewegen bij harde wind. Eigenlijk hebben ze het leven beter begrepen dan wij.

Tussen de dutjes door hebben we met de honden gewandeld in de parkachtige omgeving rond de camping. Dat blijft hier toch bijzonder: zelfs een eenvoudige wandeling voelt alsof je door een zorgvuldig aangelegd natuurgebied loopt. Overal grasvelden, bomen, wandelpaden en uitzicht op het meer. En vooral: ruimte. Ontzettend veel ruimte. Je merkt hier hoe stil stilte werkelijk kan zijn. Geen bladblazers. Geen scooters met opgevoerde uitlaten. Geen buurman die besluit dat tien uur ’s ochtends een uitstekend moment is om een complete schutting weg te slijpen. Alleen vogels, wat wind door de bomen en af en toe iemand die vriendelijk “hej hej” zegt alsof hij persoonlijk verantwoordelijk is voor de Zweedse gastvrijheid.

Een absoluut hoogtepunt van de dag was echter de ontdekking dat we gratis gebruik mochten maken van de wasmachine én de droger van de camping. Ik herhaal: gratis. Op Nederlandse campings zou zo’n mededeling onmiddellijk leiden tot georganiseerde volksverhuizingen richting de wasserette. Mensen zouden complete dekbedden, tentdoeken en vermoedelijk ook familieleden beginnen te wassen “nu het toch gratis is”. Wij probeerden ons nog enigszins beschaafd te gedragen, maar ik geef eerlijk toe dat er toch een bepaalde extra vreugde ontstaat wanneer je weet dat iedere draai van de wasmachine je exact nul euro kost. Ineens kijk je toch anders naar die stapel vuile kleding. “Ach … die handdoeken kunnen eigenlijk ook nog wel even mee.”

Later op de dag zijn we boodschappen gaan doen. En waar kom je dan terecht? Juist: bij de Lidl. Dat blijft toch een fascinerende ervaring in het buitenland. Je rijdt honderden kilometers door uitgestrekte Zweedse bossen, ziet nauwelijks bebouwing, komt onderweg meer bomen dan mensen tegen en uiteindelijk sta je gewoon weer tussen exact dezelfde pindakaas, dezelfde chocoladekoekjes en vrijwel dezelfde aanbiedingen als thuis. Ergens voelt dat ook prettig vertrouwd. Alsof Lidl persoonlijk over Europa heeft uitgeroepen: “Waar u ook bent, hier liggen gewoon dezelfde afbakbroodjes.”

Verder was het vandaag simpelweg heerlijk weer. De wind was eindelijk wat gaan liggen, de zon scheen volop en het bleef droog. Na de ruigere weersomstandigheden van gisteren voelde alles meteen vriendelijker en zachter aan. Mensen zaten weer buiten, er werd gewandeld langs het meer en zelfs het water zag er ineens een stuk minder dreigend uit. Soms zijn dit eigenlijk de mooiste vakantiedagen. Geen spectaculaire uitstapjes, geen grote plannen, geen indrukwekkende bezienswaardigheden. Gewoon een rustige dag op een camping in Zweden, met slapende beagles, schone was, zon op de caravan en een wandeling langs het water. Meer heeft een mens soms helemaal niet nodig.