Zondag 31 mei 2026

Vandaag was het weer tijd om de caravan aan de auto te koppelen en verder noordwaarts te trekken. We verlieten Bollnäs en zetten koers naar Sundsvall, een rit van ongeveer anderhalf uur door een landschap dat onderweg langzaam van karakter veranderde.

Rond Bollnäs wordt het landschap nog gedomineerd door bossen, meren en glooiende heuvels. Kilometerslang reden we door eindeloze naaldwouden, afgewisseld met rode boerderijen, kleine dorpjes en af en toe een meer dat tussen de bomen opdook alsof iemand het daar per ongeluk had laten liggen. Hoe dichter we bij de kust kwamen, hoe meer het landschap zich begon te openen. De bossen maakten plaats voor bredere vergezichten en langzaam kregen we het gevoel dat de zee niet ver meer kon zijn.

En inderdaad: aan het einde van de rit bereikten we Sundsvall. Sundsvall is een wat grotere stad aan de oostkust van Zweden. Dat brengt ons meteen bij een klein lesje aardrijkskunde, want hier raken veel mensen in de war. Ligt Sundsvall nu aan de Oostzee of aan de Botnische Golf? Het antwoord is: allebei. De Botnische Golf is namelijk het noordelijke deel van de Oostzee. Je kunt het vergelijken met een arm van de zee. De Oostzee is het grote geheel; de Botnische Golf vormt daarvan het noordelijke gedeelte tussen Zweden en Finland. Wie dus zegt dat Sundsvall aan de Oostzee ligt, heeft gelijk. Wie zegt dat Sundsvall aan de Botnische Golf ligt, heeft óók gelijk. Soms is aardrijkskunde verrassend eenvoudig.

Onze camping ligt direct aan de kust op een vrij steile helling. Daardoor is het een echte terrassencamping geworden. Toen we de caravan hadden opgesteld, werden we beloond met een prachtig uitzicht over het water. Blauwe lucht, zonneschijn, schitterende vergezichten. We voelden ons bijzonder gelukkig met onze plek.

Dat duurde ongeveer twintig minuten. Vervolgens dreef er een wolk voorbij. En niet zomaar een wolk. Binnen enkele minuten zaten we letterlijk in de wolken. Het uitzicht verdween volledig. De zee was weg. De horizon was weg. De buren waren weg. Als iemand mij had verteld dat we inmiddels op een camping in de Himalaya stonden, had ik hem waarschijnlijk geloofd. We konden geen hand meer voor onze ogen zien. Gelukkig bleek de mist slechts op bezoek te zijn. Na korte tijd trok alles weer open en verscheen het uitzicht opnieuw alsof iemand een gordijn had weggetrokken.

Omdat de wind eindelijk eens besloten had zich te gedragen, was het tijd voor een nieuwe dronevlucht. De afgelopen dagen had de drone vanwege de stormachtige omstandigheden noodgedwongen vakantie gehad, maar vandaag mocht hij weer aan het werk. De omgeving bleek vanuit de lucht minstens zo mooi als vanaf de grond. Bossen, water, eilandjes en de kustlijn leverden prachtige beelden op. Ik heb daarbij overigens wel mijn uiterste best gedaan om bepaalde delen van de omgeving buiten beeld te houden. Er staat namelijk ook behoorlijk wat industriële bebouwing in de buurt. En laten we eerlijk zijn: een vakantiefoto met een idyllische kustlijn verkoopt toch net iets beter dan een vakantiefoto met een fabrieksterrein en een schoorsteen op de achtergrond. Sommige vormen van fotografie draaien simpelweg om strategisch wegkijken.

We verblijven opnieuw op een camping van de keten First Camp en maken natuurlijk weer dankbaar gebruik van hun beroemde 3 = 2-actie. Dat betekent drie nachten verblijven en er slechts twee betalen. Het voelt iedere keer alsof we de Zweedse economie persoonlijk te slim af zijn. Helaas nadert het hoogseizoen met rasse schreden en dan verdwijnt deze aanbieding. We proberen er dus nog zoveel mogelijk van mee te pikken zolang het kan.

Over deze camping zijn we trouwens bijzonder enthousiast. De plaatsen zijn ruim, de omgeving is prachtig en de voorzieningen zijn uitstekend.

En dan nu het belangrijkste onderdeel van iedere campingbeoordeling: de douche. Deze camping staat momenteel met stip op nummer één van onze persoonlijke douche-ranglijst van vakantie 2026. Het zijn eigenlijk complete privébadkamers. En met "privébadkamers" bedoel ik niet zo'n hokje waarin je je nauwelijks kunt omdraaien zonder een elleboog uit de kom te draaien. Nee, dit zijn ruimtes waarvan ik vermoed dat sommige Nederlandse woningen een kleinere badkamer hebben. Er is een douche. Een toilet. Een wastafel. Warm water. Een aangename waterstraal. Geen irritante drukknoppen die na zeven seconden stoppen waardoor je tijdens het inzepen plotseling droog komt te staan. Alles is schoon. Er is goede ventilatie. En misschien nog wel het belangrijkste: er zijn voldoende kledinghaken. Ik besef dat dit voor niet-kampeerders misschien een vreemd criterium lijkt, maar ervaren kampeerders weten dat een douchebezoek ongeveer dezelfde logistieke voorbereiding vereist als een kleine verhuizing. Handdoek, schone kleding, slippers, toilettas, shampoo, scheerspullen, ondergoed en nog allerlei andere spullen moeten ergens worden opgehangen. Vijf kledinghaken beschouw ik daarom als het absolute minimum voor een beschaafde samenleving. Deze camping slaagt met vlag en wimpel voor die test.

Slechts één klein kritiekpuntje hebben we kunnen ontdekken: de wifi liet tijdens het tv-kijken af en toe wat steekjes vallen. Maar omdat onze telefoonbundels nog niet volledig zijn leeggezogen door Netflix, YouTube en andere moderne levensbehoeften, was ook dat probleem snel opgelost.

Verder hebben we vooral genoten van een heerlijke middag en avond op de camping. De zon scheen, het uitzicht was teruggekeerd, de drone had zijn werk gedaan en de caravan stond weer stevig op zijn plek. Kortom: Sundsvall is goedgekeurd. En als de douche het niveau van vandaag weet vast te houden, zou het zomaar kunnen dat deze camping aan het einde van de vakantie nog steeds bovenaan ons klassement staat.

Hieronder staat met een rode stip op het kaartje aangegeven waar we nu zijn: