Vandaag was het onze derde dag in Luleå. En de vaste lezers weten inmiddels precies wat dat betekent: het was een gratis dag. Voor wie onze ingewikkelde financiële constructies niet dagelijks volgt: wij maken dankbaar gebruik van de bekende First Camp-actie waarbij je drie nachten verblijft en er maar twee betaalt. Dat betekent dat de derde dag officieel gratis is. Een prachtig concept. Vooral omdat je jezelf op zo'n dag voortdurend kunt wijsmaken dat alles wat je doet eigenlijk geld oplevert.
Er was echter nog iets bijzonders aan de hand. Dit was namelijk de allerlaatste gratis dag van deze vakantie. Een emotioneel moment. De komende weken verblijven we niet meer op campings van First Camp en bovendien loopt de actie binnenkort af omdat het hoogseizoen begint. Met andere woorden: vanaf nu moeten we weer gewoon betalen voor ons verblijf, zoals normale mensen.
We besloten daarom deze historische dag optimaal te benutten. Dat was geen enkel probleem, want de omstandigheden waren ideaal. De zon scheen uitbundig, de temperatuur lag rond de twintig graden en er stond een aangenaam briesje vanaf de Botnische Golf. Bovendien beschikt deze camping over ongeveer alle denkbare recreatieve voorzieningen. Je kunt hier zwemmen, kajakken, volleyballen, padellen, minigolfen, vissen, klimmen, springen, glijden en spartelen. Er is een zwemparadijs met verwarmde baden en glijbanen. Je kunt de Botnische Golf in. Je kunt actief bezig zijn. Je kunt sportief doen. Je kunt zelfs de indruk wekken dat je een energiek en avontuurlijk mens bent. Wij hebben daar uitgebreid over nagedacht. Vervolgens hebben we niets van dat alles gedaan.
Want uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat er weinig activiteiten bestaan die kunnen tippen aan het ongeëvenaarde vakantiegenot van een campingstoel. Dus zaten we in onze campingstoelen. En daar hebben we met grote toewijding naar andere campinggasten gekeken. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar vergis je niet. Mensen observeren op een camping is een fascinerende bezigheid. Er zijn mensen die voortdurend bezig zijn hun voortent opnieuw af te spannen. Er zijn mensen die complete buitenkeukens opbouwen waar een gemiddelde Zweedse restauranthouder jaloers op zou zijn. En er zijn mensen die zichtbaar haast hebben terwijl ze op vakantie zijn, een verschijnsel dat wij nooit helemaal zullen begrijpen.
Tussen het observeren door genoten we van een heerlijke zelfgemaakte lunch. Daarna maakten we een ontspannen wandeling over het enorme campingterrein. Niet omdat we ergens heen moesten, maar gewoon omdat dat kan. Ook ontdekten we opnieuw één van de grootste luxeartikelen van het campingleven: de douche. Thuis probeer je meestal een beetje op je waterverbruik te letten. Op de camping verdwijnen die nobele principes als sneeuw voor de zon. Dan sta je ineens minutenlang onder een warme douche alsof je een Scandinavische wellnessresort hebt afgehuurd.
En alsof het allemaal nog niet ontspannend genoeg was, trokken we ons 's middags terug in de caravan voor een klein middagdutje. Dat "klein" moet overigens niet al te letterlijk worden genomen.
Zo vloog onze laatste gratis dag voorbij. Geen kajak, geen volleybal, geen klimpark, geen glijbaan en geen sportieve prestaties die ooit een Olympische commissie zullen bereiken. Maar wel zon, rust, een comfortabele stoel, een goede lunch, een lange douche en een middagdutje. En soms is dat precies wat vakantie hoort te zijn. Morgen wacht weer een nieuw avontuur. Maar vandaag hebben we vooral genoten van de kunst van het helemaal niets doen.
Reactie plaatsen
Reacties