Na twee dagen Midsommar begon ik langzaam te begrijpen waarom Zweden deze feestdag zo belangrijk vinden. Het is niet zomaar een vrije dag, maar een nationaal ritueel waarbij het hele land lijkt af te spreken om naar buiten te gaan, elkaar te ontmoeten en het begin van de zomer te vieren. En als je dan toevallig op een camping in Sveg staat, maak je dat van heel dichtbij mee.
Gisteravond kwam daar nog een extra ingrediënt bij: de voetbalwedstrijd tussen Zweden en Nederland. De stemming zat er vooraf goed in. Dat kon ook bijna niet anders na een heel weekend vol feestelijkheden. Op de camping werd druk gepraat, gelachen en gekeken. De verwachtingen waren hooggespannen. Voor de Zweden verliep de avond sportief gezien echter niet helemaal volgens plan. Nederland won overtuigend met 5-1. Dat was niet bepaald het resultaat waarop men gehoopt had.
Toch bleek een verloren wedstrijd geen reden om het feest vroegtijdig af te breken. Integendeel. De muziek bleef klinken, hier en daar werden nog gesprekken gevoerd die steeds enthousiaster werden naarmate de avond vorderde, en op verschillende plekken op de camping werd nog lang nagepraat over alles wat deze Midsommar had gebracht.
Vanmorgen was het contrast groot. Waar de camping de afgelopen dagen had geleken op een klein tijdelijk dorp, begon plotseling de grote uittocht. Campers werden gestart, voortenten verdwenen, auto's werden volgeladen, caravans werden aangekoppeld en binnen enkele uren was het merendeel van de gasten vertrokken. Het feestweekend zat erop. Zweden keerde terug naar het gewone leven.
Wij bleven nog een dag in Sveg en ontdekten daardoor eigenlijk pas hoe prettig het hier is. De rust keerde terug. Het meer lag er kalm bij, de omgeving oogde uitgestrekt en groen, en opeens konden we genieten van alles waarvoor we eigenlijk naar Zweden zijn gekomen.
Omdat een mens natuurlijk nooit ophoudt met leren, besloot ik vanmiddag nog een kleine wetenschappelijke verkenning uit te voeren met de drone. Na wekenlang reizen door bossen begon namelijk de vraag te knagen of er misschien ergens in Zweden een gebied zonder bomen bestond. Na zorgvuldig onderzoek kan ik melden dat dit rond Sveg niet het geval is. Ook hier staan bomen. Heel veel bomen. Sterker nog, wanneer je vanaf enige hoogte naar het landschap kijkt, krijg je de indruk dat iemand eerst een enorm bos heeft aangelegd en daarna heeft geprobeerd er hier en daar nog een dorp tussen te plaatsen. Sveg lijkt daarvan een uitstekend voorbeeld.
Kortom: Midsommar is voorbij, de rust is teruggekeerd, Nederland heeft gewonnen en de bomen zijn nog steeds aanwezig. Iedereen kan gerust slapen.
Reactie plaatsen
Reacties